LublinPGEEl-VoltLubelskieORLEN SUPERLIGA

Zadanie w zakresie wspierania i upowszechniania kultury fizycznej realizowane jest przy pomocy finansowej Miasta Lublin

KONTRAST

żółto-czarna wersja

czarno-żółta wersja

biało-czarna wersja

tryb normalny

Przełącz na język angielski

Aktualności

"18 legend" - Anna Ejsmont

news-big

 

ejsmond600
Napisać, że na boisku potrafiła wszystko to nie napisać praktycznie niczego, bo jeśli w ogóle są piłkarki, o których można powiedzieć, że wyprzedziły swoją dekadę, była właśnie jedną z nich. Anna Ejsmont – najwybitniejsza polska szczypiornistka w historii, ikona Monteksu w latach 1994-1998.

Do Lublina trafiła w wieku 23 lat ze Startu Elbląg i statucie ligowej gwiazdy. Już jeden z pierwszych sparingów z warszawską Via Veną pokazał, że wraz z przyjściem popularnej „Wali” zmieni się cała gra Monteksu. Nowy trener drużyny Andrzej Drużkowski uwielbiał skandynawski styl piłki ręcznej, a ten oprócz bazowania na technice poszczególnych zawodniczek, łączy efektywność z efektownością. Ejsmont na lewej połówce obok środkowej Wioletty Lubereckiej była idealnym elementem taktycznej układanki. Wszak to ona z lubością wykonywała karne z obrotem, a spektakularne wrzutki potrafiła skończyć tak, jak w pamiętnym meczu ligowym z Sośnicą Gliwice ( zobacz TUTAJ). Tego samego zagrania, tym razem po podwójnej wrzutce (!) spróbuje choćby przeciwko Walencji, ale piłka minimalnie minie światło bramki.

W historycznym, bo pierwszym spotkaniu w Lidze Mistrzyń Monteksu jedną z bramek zdobyła rzutem zza pleców i to z ósmego metra, WALAnic nie robiąc sobie z faulującej ją zawodniczki Podravki Koprivnica. Gdy do lubelskiego zespołu dołączyła kołowa Anna Garwacka, Ejsmont stworzyła z nią duet rozumiejący się w ciemno. „Wala” zasługiwała na miano polskiej Anji Andersen, ale słynna Dunka nigdy nie poruszała się tak pięknie na parkiecie jak ona. Poza tym, czy tak wspaniałe zawodniczki wymagają porównań? Ejsmont, choć nie uchodziła za tytana pracy, miała talent, o jakim inne piłkarki mogły tylko pomarzyć. Tak jak o akcji, w której wzorem Andersen puszczała piłkę lobem po koźle, mijała rywalkę i finalizowała z powietrza własną, magiczną wręcz asystę. Lubelscy kibice do dziś żałują, że „Wala” odeszła z Monteksu w 1998 roku i przeniosła się do Hiszpanii, która stała się jej drugą ojczyzną. To był trudny moment dla lubelskiej drużyny spowodowany spięciem na linii trener-zawodniczki i prowadzący do odejścia z Lublina czterech czołowych piłkarek. Po rozbracie ze sportem w 2008 roku Ejsmont pracowała jako tłumacz, ale dwa lata później dość niespodziewanie wznowiła karierę, przyjmując propozycję Vfl Wolfsburg, w którym występuje do dziś.

Anna Ejsmont

Urodzona 21 lutego 1971 w Szczecinie. Wzrost 177 cm, waga 70 kg. Piłkarka Pogoni Szczecin, Startu Elbląg, a w latach 1994-1998 MKS Montex. Występowała najczęściej na lewym rozegraniu. Od 1998 do 2008 reprezentowała barwy klubów hiszpańskich, najpierw Ferrobusu Mislata, a potem Cem. la Union-Ribarroja z krótką przerwą na grę w Krimie Lublana. Od 2010 piłkarka niemieckiego Vfl Wolfsburg.

 

 

Powrót do aktualności