Aktualności

Jakie było Pani uczucie gdy dostała Pani powołanie do kadry? (przesłane przez: Karol)

Kompletne zaskoczenie i na pewno ogromna radość

Czego najbardziej bała się Pani przechodząc do zagranicznego klubu ? Jak reszta zawodniczek przyjmie do zespołu "nową"?

Najbardziej bałam się, być samą w obcym kraju daleko od rodziny i najbliższych. Dziewczyny przyjęły mnie tutaj bardzo dobrze jako „nową” i nie czułam się dzięki temu obca. Była to niesamowita przygoda zapoznania się ze zwyczajami kultury Polski oraz nowego języka. Czasami bywało śmiesznieJ

Oglądając ostatnio kawałek waszego treningu, widać było bardzo taką luźną atmosferę, ale mimo wszystko pracowitą. Czy lepiej się pracuje w takich warunkach, gdzie jest miejsce na śmiech, czy gdzie zespół jest mocno skupiony i skupia się tylko na dobrze wykonanym ćwiczeniu ?

Niewątpliwie atmosfera jest bardzo ważna ale jak i w życiu, jest czas na śmiech jest również czas na mocną pracę. Ciężko stwierdzić w jakich warunkach lepiej, jednak najważniejsze to dobrze wykonywać swoją pracę.

Czy numer 17 na Pani koszulce jest jakimś szczególnym numerem, czy po prostu "pierwszy lepszy" ? (przesłane przez: Mateusz)

Tak, jest to szczególny dla mnie numer,  grała w nim moja ulubiona Polska piłkarka ręczna – Wiola Luberecka.  17 jest to też numer, z jakim po raz pierwszy zagrałam w Polsce.

Słyszałam, ze ma Pani hopla na punkcie pewnej części garderoby...uchyli Pani rąbka tajemnicy?

:) Tak, tak !!!! Jak każda kobieta kocham buty i „sometimes” torebki ;);)

Jakie danie najchętniej Pani je, a czego by Pani nigdy do ust nie wzięła? Czy lubi Pani eksperymentować w kuchni?

Zupa pomidorowa, ale tylko ta wykonana przez mojego Teścia. Pyyycha! Do ust na pewno nie wzięłabym homara.  W kuchni lubię eksperymentować z różnego rodzaju zupami-krem, marynowanym rostbefem czy różnymi wariacjami z indyka oraz oczywiście sałatki J

Jak Pani to wszystko godzi: szkoła, praca i treningi...? Pewnie jest Pani dobrze zorganizowana....? (przesłane przez: Małgorzata)

Jakoś się udaje pogodzić wszystkie obowiązki, chociaż czasami zdarza mi się kompletnie "zakręcić".

Występuje Pani w Polsce od 10 lat. Kielce, Lublin, Koszalin, Piotrków, znów Lublin - jak wspomina Pani te miasta i kluby? (przesłane przez: Anka)

-Bardzo sympatycznie, gdyż z każdego miasta wywiozłam dużo wspomnień, w każdym mam przyjaciół i znajomych. Z każdego z tych miast wywiozłam niezapomniane pamiątki. Np. z Kielc prawo jazdy, czy koty z Piotrkowa Trybunalskiego, a z Lublina złoty medal no i oczywiście Miłość mojego życia.

Jakie to uczucie reprezentować dwa kraje w ciągu swojej kariery?

-Proszę o zadanie tego pytania, najwcześniej po rozegraniu przeze mnie pierwszego oficjalnego spotkania w kadrze Polski.

Jaka jest Pani opinia o naszych reprezentantach w piłce nożnej, którzy nie znają języka polskiego? Czy nie powinno być to minimalnym wymogiem? (przesłane przez: Krzysiek)

Nie wiem czy to powinno być minimalnym wymogiem – o tym decydują odpowiednie władze.  Myślę, ze to indywidualna sprawa danej osoby. Na pewno są rozwiązania zadowalające obydwie strony,  aczkolwiek jestem pewna, że niektóre boiskowe słowa  wspomnieni piłkarze opanowali bardzo dobrze:)